كُلِّهِ وَ إِذا لَقُوكُمْ قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ . إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ . وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقاعِدَ لِلْقِتالِ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ . إِذْ هَمَّتْ طائِفَتانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلا وَ اللَّهُ وَلِيُّهُما وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ . « 1 » يعنى اى گروه مؤمنان دوست و محرم از غير مؤمنان مگيريد ( بيگانگان ) از تباه كردن امور شما دريغ ندارند و دوست دارند كه شما در رنج باشيد ، دشمنى از دهانهايشان آشكار است و آنچه در سينه‌هايشان نهفته بزرگتر است اگر عاقليد ما آيات را براى شما بيان كرديم ، شما آنها را دوست داريد ولى آنها وقتى شما را ببينند ميگويند ما ايمان داريم ولى وقتى تنها شدند انگشتان خود را از غيظ شما ميگزند بگو از غيظ خود بميريد زيرا خدا از مكنونات دلها آگاه است . اگر نيكىاى بشما برسد دلگير ميشوند و اگر بدىاى بشما برسد از آن شاد ميشوند اگر صبر كنيد و پرهيزگار باشيد مگر آنها بشما ضررى نميرساند و خدا بدانچه مى كنيد احاطه دارد . ياد بيار كه صبحگاهان از خانه خود بيرون آمدى و مؤمنان را در مكان هاى خود براى جنگ جا دادى و خدا شنوا و داناست . وقتى دو گروه از شما خواستند نوميد شوند اما خدا يارشان بود و مؤمنان بايد به خدا توكل كنند . پيغمبر در شكاف كوه احد فرود آمد و سپاه خود را بر دامن كوه كه روبروى مدينه بود بياراست .

--> ( 1 ) - سوره آل عمران از آيه 114 تا 119